آینده تأمین اجتماعی با طرحهای تحولآفرین
اکبرپور روشن در گفتوگو با آتیه آنلاین با اشاره به موضوع طرحهای بیستگانه تحولی گفت: یکی از موضوعات مطرح شده در این طرحهای بیستگانه مسئله مدیریت تعهدات بیمهای است. با توجه به اینکه عناوین این طرحها با استفاده از نظرات کارشناسی و در واقع خبرگی استخراج شده است، امیدواریم طرحهای تحولی در حیطه ارائه خدمات به ذینفعان در همه بخشها و حوزه خدمات غیرحضوری به طور کامل محقق شود.
به گفته او، به طور یقین چنین طرحهایی که طبق برنامه زمانبندی و براساس اطلاعات استخراج و تدوین شده برای بزرگترین سازمان بیمهگر و همه مخاطبان و مشمولان نتیجهبخش خواهد بود و امید میرود نتیجه آن برای همه ذینفعان ملموس باشد تا پیامدهای مثبت آن هم تحقق پیدا کند.
تأکید جدی بر مدیریت تعهدات بیمهای
«مدیریت تعهدات بیمهای» به عنوان هشتمین طرح تحولی سازمان تأمین اجتماعی به شمار میرود که در این طرح باید تعهدات کوتاهمدت و بلندمدت سازمان ساماندهی شود تا ضمن سهولت دسترسی مردم، مدیریت هزینهها هم در مسیر درست خود اجرایی شود.
طرحهای بیستگانه تأمین اجتماعی شامل اجرای نظام ارجاع و پزشک خانواده، رسیدگی الکترونیکی به اسناد پزشکی، اصلاح ساختار مدیریت درمان سازمان تأمین اجتماعی، بیمه متمرکز و یکپارچهسازی شعب بیمهای، خدمات بیمهای فضای کسب و کار، سازماندهی بیمهای کسبوکارهای نوین، تحول دیجیتال و هوشمندسازی خدمات بیمهای، مدیریت تعهدات بیمهای، ارتقای مدیریت وصول منابع، سازماندهی مشاغل سختوزیانآور و اصلاح عناوین شغلی، هوشمندسازی و ارتقای بهرهوری بازرسی دفاتر قانونی و چشمانداز تأمین اجتماعی نوین است.
همچنین ضابطه استعدادیابی و شناسایی و جذب نخبگان، ساماندهی و اصلاح روند انتصابات، پرداخت مبتنی بر عملکرد و بهبود پرداخت به کارکنان، رضایتمندی مبتنی بر نظارت مردمی و ارتقای نظام پاسخگویی، نظام یکپارچه مالی-تعهدی، بهرهوری منابع مالی سازمان، سرمایهگذاری و خروج از بنگاهداری و ساماندهی شرکتها و املاک به عنوان بخش دیگری از ۲۰ طرح تحولی سازمان تأمین اجتماعی به شمار میرود.
مصطفی سالاری، مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی ۲۲ دی ماه سال گذشته در نشست با معاونان و مدیران این سازمان گفت: ۲۰ طرح تحولی فراتر از رویههای معمول و با استفاده از خرد جمعی تعریف شده و با مدیریت صحیح و تحمل سختیها و دشواریها میتوان همه این طرحها را محقق کرد. روزی که این ۲۰ طرح با موفقیت اجرا شود، تأمین اجتماعی یک سازمان بسیار متفاوتتر از امروز خواهد بود.
همچنین در بند ۳ سیاستهای کلی تأمین اجتماعی موضوعاتی نظیر (پایبندی به حقوق و رعایت تعهدات بیننسلی و عدم تحمیل طرحهای فاقد تضمین مالی بیننسلی، تأمین منابع پایدار، رعایت محاسبات بیمهای و تعادل بین منابع و مصارف و حفظ و ارتقای ارزش ذخایر سازمانها و صندوقهای بیمهگر اجتماعی به عنوان اموال متعلق حق مردم با تأکید بر امانتداری، امنیت، سودآوری و شفافیت با ایجاد سازوکار لازم) مورد توجه قرار گرفته است. به این واسطه ۶ طرح از طرحهای تحولی بیستگانه سازمان تأمین اجتماعی مرتبط با این بند سیاستهای کلی لحاظ شده است.
این بند سیاستها به موضوعاتی همچون مدیریت تعهدات بیمهای سازمان با هدف حفظ پایداری مالی، ارتقاء مدیریت وصول منابع با هدف تعادل منابع و مصارف، ساماندهی مشاغل سخت و زیانآور و اصلاح عناوین شغلی با هدف پایبندی به حقوق و رعایت تعهدات بیننسلی، هوشمندسازی و ارتقاء بهرهوری بازرسی دفاتر قانونی با هدف پایداری مالی، سرمایهگذاری و خروج از بنگاهداری و ساماندهی شرکتها و املاک تأکید دارد.
بهبود چشمانداز آینده تأمین اجتماعی با طرحهای بیستگانه
عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی درباره ۲۰ طرح تحولی گفت: طرحهای تحولی بیستگانه سازمان تأمین اجتماعی به طور قطع میتواند چشمانداز آینده این سازمان بزرگ اجتماعی را بهبود ببخشد زیرا به هر حال تأمین اجتماعی به عنوان نهادی است که ویترین دولت محسوب میشود؛ عملکرد این نهاد میتواند منجر به نارضایتی یا رضایت مردم شود.
اکبرپور روشن ادامه داد: با وجود اینکه سازمان تأمین اجتماعی یک نهاد عمومی غیردولتی محسوب میشود، ولی به عنوان یک نهاد اجتماعی عملاً ویترین دولت است و کارکرد این مجموعه اجتماعی میتواند روی اعتماد مردم تأثیرگذار باشد، بنابراین اگر یک سازمانی به این بزرگی و به این اهمیت استراتژیک، برنامهای پیش روی خود داشته باشد و مطابق با آن به نیازهای ذینفعان پاسخ دهد، طبیعتاً منجر به بهبود چشمانداز یا افزایش رضایتمندی در جامعه هدف و ذینفعان خواهد شد.
او بیان کرد: چنین رویکرد مدیریتی تحت عنوان ۲۰ طرح تحولی در بزرگترین نهاد بیمهگر تحت عنوان یک رویکرد تحولی، بلندمدت و آیندهنگرانه میتواند چشمانداز این سازمان را نسبت به آینده بهبود ببخشد و طبیعتاً افراد بیمهشده میتوانند با اعتماد بیشتری به این سازمان بیمهپردازی داشته باشد. با توجه به اینکه در حال حاضر بحث ناپایداری صندوقهای بیمهای و بازنشستگی مهم است، قطعاً اینکه یک مدیریتی، برنامههای از پیش مشخصی برای بهبود کارکرد و عملکرد سازمان داشته باشد، بسیار مفید خواهد بود.
اجرای تعهدات همهجانبه با داشتن منابع پایدار
به گفته اکبرپور روشن، طرحهای تحولی به صورت ویژه به مدیریت تعهدات بیمهای پرداخته شده نشان میدهد که این موضوع بسیار برای سازمان تأمین اجتماعی دارای اهمیت است و بدیهی است یک صندوق بیمهای برای اینکه بتواند تعهدات خود را در قبال همه ذینفعان انجام دهد نیاز به منابع پایدار از محل وصول حقبیمههای جامعه تحت پوشش دارد.
وی ادامه داد: منابع صندوقهای بیمهای از نوعی که در سازمان تأمین اجتماعی وجود دارد عمدتاً از محل وصول حقبیمهها تأمین میشود و به خاطر همین هر چقدر که اطمینان در وصول حق بیمهها بیشتر باشد اجرای تعهدات با ضمانت بیشتری اجرایی خواهد شد. این تعهدات بخشی از طریق خود کارگر، بخشی دیگر از سوی کارفرما و سوی دیگر این حقبیمهها را دولت پرداخت میکند.
اکبرپور روشن معتقد است که بنابراین کارفرمایان و کارگران میتوانند نقش کلیدی در وصول حقبیمههای سازمان تأمین اجتماعی داشته باشند، در اینکه این منابع به صورت پایدار و به صورت منظم به سازمان پرداخت شود، البته در حیطه بخش کارگر به عنوان بیمهشده اجباری مشکلی برای پرداخت حق بیمه به صورت ماهانه وجود ندارد، چون حقبیمه را کارفرما از طرف این افراد پرداخت میکند.
به گفته وی، اما برای گروههای خویشفرما که موظف به پرداخت حقبیمه به طور کامل هستند، بیمه شدن این افراد به شرایط اقتصادی آنها بستگی دارد، بنابراین اگر این افراد نسبت به آینده تأمین اجتماعی امیدوار باشند و تعهدات در آینده به این گروههای بیمهشده پرداخت خواهد شد، در چنین شرایطی به بیمهپردازی اقدام میکنند اما نمیتوان انتظار بیمهپردازی به شکل منظم از این افراد داشت.
مزیتهای بیمهای برای کارگران و تأمین اجتماعی
اکبرپور روشن درباره مزیتهای بیمه برای جامعه کارگر و سازمان تأمین اجتماعی افزود: یک کارگر با سالها فعالیت در کارگاههای تولیدی تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی به دلیل اینکه اهمیت موضوع بیمه در سازمان را درک نکرده، این تصور را دارد که اکنون به دلیل هزینههای بالای زندگی چرا باید بخشی از حقوق خود را بابت حقبیمه پرداخت کند تا ۳۰ سال آینده که امکان بازنشستگی داشته باشد.
وی اضافه کرد: از اینرو ترجیح میدهد که بیمهپردازی در سازمانهای بیمهگر نداشته باشد و حتی در قالب انعقاد قرارداد با کارفرما پوشش بیمهای را نپذیرد. البته این موضوع بعدها هم طبق قانون کار قابل پیگیری است اما این مسائل در نهایت به ضرر کارگر خواهد بود.