تحقق یک رویا؛ همای سعادت در آغوش سیمرغ
به گزارش آتیه آنلاین به نقل از ایسنا، برنامه آغوش سیمرغ، همان طرحی است که از سال ۱۴۰۱ توسط سازمان بهزیستی اجرا شد و در کنار آن، دیگر تحولات قانونی در حوزه فرزندخواندگی طی دو سال اخیر، راهی شد برای تسهیل روند واگذاری کودکان بیسرپرست به خانوادههای متقاضی فرزندخواندگی.
حمیدرضا الوند، مدیرکل دفتر مراقبت و توانمندسازی کودکان و نوجوانان سازمان بهزیستی کشور میگوید: از آنجایی که به طور کلی تمایل خانوادههای متقاضی فرزندپذیری برای به سرپرستی گرفتن کودکانِ نوزاد و کم سن بیشتر است، از سال ۱۴۰۱، با پیشنهاد رئیس وقت سازمان بهزیستی برای تقدیر از خانوادههای فرزندپذیرِ دارای معلولیت و بیماری خاص، طرح سیمرغ راهاندازی شد تا از این طریق نسبت به فرزندپذیری این کودکان نیز فرهنگسازی شود.
فرزندخواندگی ۷۵۰ کودکِ بیمارِ بیسرپرست طی دو سال
وی با اشاره به میزان اثرگذاری اجرای طرح سیمرغ بر میزان فرزندپذیری کودکان و نوجوانانِ بیسرپرست دارای معلولیت، میافزاید: آمار کودکانی که از طریق فرزندخواندگی به آغوش خانواده میروند به تفکیک معلولیت و شرایط جسمانی وجود ندارد، اما براساس آمار از سال ۱۴۰۱ تا سال ۱۴۰۲، ۵۵۰ کودک بیسرپرستِ دارای معلولیت یا بیماری خاص به آغوش خانواده رفتند که این رقم امروز به ۷۵۰ کودک رسیده است؛ به عبارتی از سال ۱۴۰۱ تاکنون ۷۵۰ کودک بیسرپرستِ دارای معلولیت یا بیماری خاص به آغوش خانواده رفتهاند.
مدیرکل دفتر مراقبت و توانمندسازی کودکان و نوجوانان سازمان بهزیستی کشور در ادامه به دنبال ابلاغ شیوهنامه مراقبت موقت از کودکان بیسرپرست و بدسرپرست از فعالیت موسسات خانوادهمحور در جهت توسعه و تسلی کارهای خیرخواهانه حول محور فرزندخواندگی خبر میدهد و میگوید: با ابلاغ شیوهنامه آئیننامه اصلاح قانون حمایت از کودکان بیسرپرست و بدسرپرست، مقرر شد تا طرح میزبان موقت به اجرا درآید. در این طرح خانوادههای علاقمند و واجدشرایط میتوانند کودکان و نوجوانان بیسرپرست یا بدسرپرست مراکز تحت پوشش این سازمان را به طور موقت نگهداری کنند و میزبان آنها باشند. در همین راستا نیز مراکز نگهداری از کودکان به موسسات خانوادهمحور تبدیل شدند تا به واسطه فعالیت این مراکز، خانوادههای متقاضی کودکان بیسرپرستِ دارای بیماری خاص یا معلولیت شناسایی شده و زمینه و بستر آن برای سرپرستی فراهم شود.
هر کودک بیسرپرست ۲۵ متقاضی فرزندخواندگی دارد
الوند در تشریح بیشتر طرح میزبان موقت، میافزاید: از آنجایی که در کشور برای هر کودک واجد شرایط فرزندخواندگی به طور میانگین ۲۵ زوج در نوبت هستند و به عبارتی تعداد متقاضیان از تعداد کودکان واجد شرایط فرزندخواندگی ۵ برابر بیشتر است، طرح میزبان موقت، بیشتر با اولویت فرزندپذیری برای کودکان بیسرپرست با گروههای سنی بالای هفت سال و بیمار بوده است.
وی یادآور میشود: در ادبیات حقوقی حوزه سرپرستی دو واژه «سرپرستی دائم» و «سرپرستی موقت» وجود دارد؛ مفهوم اجتماعی سرپرستی دائم فرزندخواندگی و مفهوم اجتماعی سرپرستی موقت، خانواده امین یا امین موقت است. در واقع، با اصلاح و بازنگری قانون حمایت از کودکان بیسرپرست با ۱۷ ماده که فقط به بحث سرپرستی دائم یا فرزندخواندگی اشاره داشت، این قانون در سال ۱۳۹۲ اصلاح شد و با رویکرد توسعه و گسترش ابعاد سرپرستی، به ۳۷ ماده رسید. ماده ۱۰ این قانون صراحتاً به تمامی قضات اجازه داده حکم سرپرستی موقت برای افراد واجد شرایط و خانوادههای واجد شرایط را فراهم کند.
بنابر اظهارات وی، بیش از ۸۷ درصد کودکانی که در تمامی مراکز شبهخانواده نگهداری میشوند، بدسرپرست هستند و به استناد قانون برخاسته از نظام مقدس اسلام، کودکانی که پدر و مادرشان در قید حیات هستند یا ولی قهری آنها زنده است، به هیچ عنوان نمیتوانند با عنوان سرپرستی دائم به آغوش خانوادههای متقاضی فرزندپذیری بروند، اما از طریق سرپرستی موقت، سرپرستی کودک واجد شرایط با حفظ هویت خانوادگی برای مدتی مشخص و با نظارت سازمان از طریق دستگاه قضایی و مراجع ذیصلاح قانونی با سیاست بازپیونده به خانواده، به افراد واجد شرایط واگذار میشود.
به گفته وی، به طور کلی بیش از ۸۷ درصد کودکان بهزیستی بدسرپرستاند که شرایط سرپرستی دائم یا فرزندخواندگی را ندارند، این درحالیست که ۱۳ درصد از کودکان بهزیستی دارای شرایط فرزندخواندگی هستند که از این ۱۳ درصد، حدود ۲ درصد دچار معلولیت هستند که رقمی معادل ۱۲۰ کودک را شامل میشود. طرح آغوش سیمرغ کمک میکند تا این کودکان به آغوش خانوادههای متقاضی وارد شوند. از همین رو، باتوجه به رویکرد طرح آغوش سیمرغ و اثرگذاری آن بر فرزندخواندگیِ کودکان دارای بیماری خاص یا معلولیت، سازمان بهزیستی در سال آینده نیز به طور جدی اجرای این طرح را در دستور کار قرار میدهد.