چرا پیادهروی تقریبا هر مشکلی را درمان میکند؟
به طرز متناقضی، در قرن پر جنب و جوش بیست و یکم، پیادهروی ساده و پرسهزنی در حال کسب شهرت مثبتی است. وقتی از یک عصبشناس در مورد فواید پرسهزدن بیهدف سؤال میشود، تقریبا میتواند ۲۰ دقیقه درباره فواید پرسهزنی و پیاده روی توضیح دهد.
«دو نوع پیادهروی وجود دارد: در مکانهای آشنا و در مکانهای جدید. اگر در مکانهایی که قبلاً میشناسید پیادهروی کنید، اولین اثرات مثبت آن فعالسازی قلب و عروق است: وقتی پاهایتان را حرکت میدهید، قلبتان هم حرکت میکند. در حین پیادهروی، سرتان را میچرخانید: میدان دیدتان تغییر میکند و به محرکهای بصری در سمت راست و چپ برخورد میکنید. به این ترتیب، هر دو نیمکره مغز فعال میشوند. پیادهروی باعث میشود آنها با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. این یک تمرین فوقالعاده است، زیرا در مغز، معمولاً یکی از نیمکرهها بر دیگری غالب است.» این گفتههای دکتر «برونو ریبیرو»، استاد بخش آناتومی انسانی و روانزیستشناسی (Psychobiology) دانشگاه مورسیا در اسپانیا است.
دکتر «ریبیرو» توضیح میدهد که اگر فرد پیاده بهصورت آگاهانه تلاش کند تا «در اینجا و اکنون» حضور داشته باشد، پیادهروی به یک عمل مدیتیشن تبدیل میشود. او میگوید: «برای این کار باید افکار مربوط به گذشته و آینده را کنار بگذارید و بر لحظه حال تمرکز کنید.